Corona: Naginchandra Dodiya

O Corona, you have narrowed the path of life.

How o cruel, you have betrayed the whole world.

Such never happened even during world wars.

The scientists struggle ceaselessly, confused.

China,Italy, America, nations all in distress.

All confine themselves,though in disorder.

Corona, invisible on land and water and yet spread everywhere.

All the inhabitants of the earth in sorrow.

Some sit in their houses, cursing the destiny,

Some hold power responsible for the rukus.

How difficult are the times, anxious and worried is the world.

No one rules in the least, long or short.

Looming large, the dooms day, the universe is stunned and stagnant.

Care and the earth and the nature will flower and be fragrant.

કોરોના ( સૉનેટ)

નગીનચંદ્ર ડોડિયા

રે કોરોના જીવનપથનો પ્રશ્ન સંકીર્ણ કીધો,

ગોઝારા તેં જગસકલને છેહ કેવો છ દીધો.

આવું તો ના કદી પણ બન્યું વિશ્વના યુદ્ધમાં યે,

વૈજ્ઞાનિકો મૂંઝવણમહી ઝૂઝતા છે સદાયે.

છે ચાઈના,ઈટલી,અમરિકા જુઓ પૂર્ણ ત્રસ્ત,

સર્વે સ્થિત સ્વગૃહનગરે,અદ્યપિ અસ્તવ્યસ્ત.

આ કોરોના સ્થલજલવિશે દ્રશ્ય ના,તોય વ્યાપ્ત,

ને પૃથ્વીના સકલજનને માત્ર પીડા જ પ્રાપ્ત.

કોઈ બેસી નિજઘરમહી દૈવને દોષ દેતું,

શું સત્તાનો કસૂર પણ હોઈ શકે કોઈ કહેતું.

આ તે કેવી વિકટ ઘડી કે વ્યગ્ર, વ્યાકુળ વિશ્વ,

ના કોઈનો અમલ જરીયે,દીર્ઘ કે હોય હ્રસ્વ.

ભીતિ લૈને લયપ્રલયની સંભ્રમે સૃષ્ટિ સ્તબ્ધ,

અંતે ઉર્વી પ્રકૃતિ પરિતોષે પરિપુષ્ટિ લબ્ધ.

Comments

Where?:Kisan Sosa

The mind is awake, where the eyes would go? Breaking the wall that protects,where would they run? Stuck to the nail of a question mark ,it struggles, The body, where would it go, leaving the body? Every city,village, the directions are closed, Where would the moment, the time go knocking the dreams,the thoughts? The mass, that suffers discrimination and indifference,faces the void, staring at the void, where would they go? This discouraged caravan of hunger,thirst and fatigue, The small feet walking on the long road,where would they go? At every step, eyes of compassion and love overflow, Will get this life, begging, where would they go? કયાં? કિસન સોસા જાગી રહ્યું છે મન, નયન જાગીને જાય ક્યાં? રક્ષિત ભીંત ભાંગીને , ભાગીને જાય કયાં? પ્રશ્નાર્થના જ આંકડે એ છટપટી રહ્યું કે ખોળિયું ય ખોળિયું ત્યાગીને જાય ક્યાં? હરેક શહેર ગામ દિશા બંધ ક્ષણ સમય ખ્વાબે ખયાલે દસ્તકો દાગીને જાય કયાં? વેઠી રહ્યાં સમૂહે વિષમતા વિડંબના સામે છે શૂન્ય, શૂ...

The Anxious World and Mysterious Corona

The human race and the world Is without any solution In the face of Corona Pandemic. There are walls Between the houses.,invisible. Or in other words miles and miles of distance divides people Here and there, everywhere The universal question is discussed: What has not been restricted by Corona? Travel by train, air, sea,even on feet, Meetings functions, condolence gatherings, Conferences,picnics, tours and trips, long drives and swimming, Exchanging pleasantries with neighbours,friends, relatives, Taking care of the ill, Hotel, motel,buffet, parties Malls, multiplexes,clubs, Schools, colleges, universities, Dialogues, discussions, symposiums, Post, speed post, courier. Only one thing remsins Unrestricted: Death death and death! And yet in the end One feels, the world is untouchabe, untouchable and untouchable.! રમણ વાઘેલા. વ્યાકુળ વિશ્વ અને અકળ કોરોના સમગ્ર માનવજાત સહિત આખુંયે વિશ્વ આજે નીરૂપાય કોરોના વાયરસની વૈશ્વિક મહામારી સમક્ષ ! પ્રત્યેક ઘર વચ્ચે ઊભી થ...

કોરોના પ્રેમસંક્રમણ

In the Corona times Without any salary Millions of workers set out on their feet to their native homes. Some of them before Their death were not chanting Name of Rama , They were blabbering Bread, clothes ,house. If you lick honey, It barely tastes sweet. The respect only that much. All the cities of the world has exiled them, As Hidus exiled Muslims to Pakistan and Drove away Hindus to Hindustan. Corona crosses all barriers. It spreads like The birds The wind The rivers and the seas It breaks all the borders of the nations And spreads like the sky. Now there is a single solution. Human beings too Like The wind The Birds And the rivers Cross the borders And learn to love Human beings. કોરોનાનું પ્રેમસંક્રમણ જયેશ જીવીબહેન સોલંકી કોરાના કાળમાં વગર પગારે ઘર ગામ ભણી ચાલી નિકળેલા લાખો મજુરો માથી કેટલાક મજુર હે રામ ! હે રામ ! હે રામ નહીં મરતાં પહેલાં બબડતાં હતાં રોટી, કપડાં ,મકાન . મધ ચાટવાથી મ્હોં મીઠું થાય એટલું જ માન સમ્માન!! છતાં...

CoronaTime

Search This Blog