Skip to main content

Be Positive: Rajendra Vadhel


I am scared of a snake
Even on a TV screen.
If my meal is delayed
My fire in the stomach
Awakes.
If I have to go for appearing in  an exam.
In the sun,
The mercury of my anger rises
Above 100 Celsius.
I don't go in the street
Barefooted.i f i go out 
I always keep oro water with me.
I don't stay out of home
As I don't get good sleep without AC.
But in this lockdown
The migrant workers slept on the railway tract.
I was not much shaken with their deaths.
As I am shaken with defeat of a leader.
There was not so loud a sound
Comparable to thst in a serial
On dropping a puja thali.
When in geography , I see map of India 
My eyes move from Gujarat to Bihar.
I see migrant workers walking ,
Young children, breathless and crying.
When my feet ache and I get discouraged
Thinking that I cannot walk
Some other thought fancies me.
And could all the migrant workers
make to their homes?
Many had died
Midway, defeated.

Hence, be positive.

The workers who succeeded
To reach their native places,
They have a duty,
A duty to express their gratitude
By beating a thali,
By to ringing bells.
By lighting a lamp
By lighting a candle,
If you have a mobile phone,
To switch on a touch.
In the end,you have reached home
Alive, and kicking,
It's wonder of a wonder
In the Rama Raj!

Rather than beating the thali
Those who beat the tin ceilings,
Looked like the monkies of Rama Raj.

And that song,
'Go,Corona, go'
Was like chanting Ramdhun
By Vibhishana
Fully drenched in devotion
To his Rama...

બી પૉઝિટીવ (એક ખંડ)
રાજેન્દ્ર વાઢેળ-રાજ

હું તો ટીવીમાં આવતા સાપથીયે ડરી જાઉં છું
એક દિવસ મોડું જમવાનું બનેતો, 
જાગી જાય છે મારી જઠરાગ્નિ.
પરીક્ષા આપવા તડકામાં જવું પડે તો
મારા ગુસ્સાનો પારો
સો‌ સેલ્શિયસ પાર થાય છે.
હું શેરીમાં પણ ચપ્પલ પહેર્યા વગર જતો નથી.
ક્યારેક બહાર જવાનુ થાય તો
આરોવૉટર સાથે રાખું છું.
ને' રાત'તો ક્યાંય રોકાતો જ નથી.
મને મારા એ.સી.રૂમ વિના ઊંઘ ના આવે..!
પણ આ લોક-ડાઉનમાં 
માઇગ્રેન્ટ મજદૂરોતો ચાલતા-ચાલતા 
રેલ્વે ટ્રેક પર જ સૂઈ 'ગ્યાતા.
એમના મોતની આવડી મોટી અરેરાટી પણ નથી થઇ.
જેવડી મોટી અરેરાટી કોઈ નેતાની હાર જીત પર થાય છે.
એવડો મોટો અવાજ પણ નથી થયો,
જેવડો મોટો અવાજ સીરિયલમાં પૂજાની થાળી પડતાં થાય છે.
હું ભૂગોળમાં ભારતનો નક્શો જોઉં છું ત્યારે ગુજરાતથી બિહાર તરફ નજર કરૂં છું 
મને એમાં ચાલતા જતા મજદૂરો દેખાય છે હાંફતા રડતાં નાના ભૂલકાં.
જ્યારે મારા પગ દુઃખે ત્યારે હું વધુ ચાલી નથી શકતો 
એમ વિચારી નાસીપાસ થાઉં 
ત્યાં જ બીજો વિચાર ઊડીને આવી જાય છે મારા મનમાં
એમ તો મજદૂરો પણ ક્યાં બધા ચાલી શક્યા હતા ?
ઘણા અડધે જ મરી ગયેલા હારી ગયેલા માટે બી પૉઝિટીવ..!

જે મજદૂરો ગુજરાત મહારાષ્ટ્રથી ચાલતા ઘરે પહોંચવામાં સફળ રહ્યા
એમની એક ફરજ છે કે એમણે
આભાર વ્યક્ત કરવો જોઈએ
થાળી વગાડીને
ઘંટી વગાડીને
દીવો કરીને
મીણબત્તી સળગાવીને
મોબાઈલ હોયતો ટૉર્ચ ઓન કરીને.
આખરે તમે ઘરે પહોંચ્યા છોને
એ પણ જીવતા, ચાલતા ચાલતા
આનાથી મોટું આશ્ચર્ય બીજું શું હોય ?!
આ રામરાજમાં!!

જે લોકો થાળીને બદલે છત પર છાપરા વગાડતાં'તા એતો મને રામરાજના  વાંદરાંઓ જ લાગતા'તા
અને પેલું ગીત 'ગો કોરૉના ગો'
રામભક્ત વીભિષણની રામ પ્રત્યેના ભક્તિભાવથી છલોછલ રામધૂન જેવું.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Invitation from another planet

On a planet Named sun, My lover has sown bajari, She  single handedly ploughed the land, sown the seeds, watered it and weeded it. She has now invited me From the seventh sky, to reap the crop On a condition that Whatever mother of pearls I reap Will be my own. And I am hungry  For so many days In the Corona times. Should I go to reap the crop? પરગ્રહી પ્રેમિકાનું નિમંત્રણ જયેશ જીવીબહેન સોલંકી સુર્ય નામના  ગ્રહ  પર  વાવી છે બાજરી મારી પ્રેમિકાએ  ખેડ્યું, વાવ્યું, પાણી પાયું,નીદ્યુ એણે એકલ હાથ   પૂળા લણવા  મને  મોકલ્યું છે નોતરું છેક સાતમા આસમાનેથી! ને મુકી છે શરત  જેટલા પૂળા લણે તું એટલાં બાજરીયાં તારા બાપનાં. ને હું ભુખ્યો છું આ કોરોના કાળમાં કેટલાય દિવસોથી . શું હું જતો રહું? પૂળા લણવા?!!!
Post a Comment
Read more

Where?:Kisan Sosa

The mind is awake, where the eyes would go? Breaking the wall that protects,where would they run? Stuck to the nail of a question mark ,it struggles, The body, where would it go, leaving the body? Every city,village, the directions are closed,  Where would the moment, the time go         knocking the dreams,the thoughts? The mass, that suffers discrimination and indifference,faces the void, staring at the void, where would they go? This discouraged caravan of hunger,thirst and fatigue, The small feet walking on the long road,where would they go? At every step, eyes of compassion and love overflow, Will  get this life, begging, where would they go? કયાં? કિસન સોસા જાગી રહ્યું છે મન, નયન જાગીને જાય ક્યાં? રક્ષિત ભીંત ભાંગીને , ભાગીને જાય કયાં? પ્રશ્નાર્થના જ આંકડે એ છટપટી રહ્યું કે ખોળિયું ય ખોળિયું ત્યાગીને  જાય ક્યાં? હરેક શહેર ગામ દિશા બંધ ક્ષણ સમય ખ્વાબે ખયાલે દસ્તકો દાગીને જાય કયાં? વેઠી રહ્યાં સમૂહે વિષમતા વિડંબના સામે છે શૂન્ય, શૂ...
Post a Comment
Read more

Doggy Nature

Starved for so many days The belly stuck so that It is as if the belly and back Touch each other. The breathing is laboured Speech made him breathless. He walked with trembling feet And the eyes see  blurred. He wanders for a crumb of a bread, Begs, leaving aside self pride. Weeping with tears of blood He welcomes death itself. He saw a puddle of milk spilt, Dogs licking. At the height of hunger He came on all his fours, Licked the milk  and quenched his hunger. The dog community observed  solidarity with him, No barking  and no biting Proved their honor as community of dogs. Thanking then he walked on the way to home. He saw a big queue. They were distributing the relief kits near he went and asked, 'May I too,  get some?' 'No, not if your name is not in the list. Go away , quick, go away.' He laughed loudly and left Saluting them,                          Their being doggy      ...
Post a Comment
Read more