Skip to main content

Corona: Dalpat Chauhan

 

O Corona,
My room is very narrow,
Houses six,
In the dark or in the light
It cares for us.
Seventh, if you arrive,
You burn our hearts.
My coughing lungs weakened,
TB waiting outside,
Pneumonia moves around.
Who would come to help?
The machines still, labour lost,
Lockdown clamped, the roti ran away.
Riot of hunger and the poor savings spent.
The broken pan makes noise.
Compelled to vacate the rented room, the sky rains on our heads.
A fistful of grains, the state distributes.
When will we get work?
Tell, tell us
This begging pot 
Can be stored overhead on a sling,for how long?
Corona, you rained dogs and cats,
Dangerous to life your stubbornness,
Of hose who were afraid of untouchability,
You frightened many.
Don't touch, remain untouchable,
Keep away from touch,
How you got  acceptance of everything!
Wash your hands, rub your palms, use soap.
Cover your face, wear mask.
The apprehension spread.
Without feet, without caste or color,
You walk with power.
Your shadow is not seen
And yet everywhere you rein.
The net of illusions was spread,
The human beings were separated from other humans.
The hostage world pines.
A well ahead, valley behind.
The desperate effort longing for life,
The death does injustice and 
What goes away, needs to be forgotten.
In the war of time,there is conflict.
I believe, there is no solution,
Your behaviour we can not decipher.
But Corona time,
Today you are everything.
You cut us all, vertically and horizontally.
You  crush bodies,
You crush minds,
You crush money.
In the end,
You will have to accept
Victory of human beings.

દલપત ચૌહાણ
કોરોના

હે કોરોના,
ઓરડી મારી સાવ સાંકડી
છ જણાં ને પાળે
અંધારે કે અજવાળે
અમને એ સંભાળે.
તેમાં તું સાતમો આવે, ને!
સૌનાં હૈયાં બાળે.
ખાંસી ખખડયાં ફેફસાં મારાં
ટી.બી.ઉભો બહાર.
ન્યુમોનિયાના આંટાફેરા
કોણ કરે રે વહાર.
કળ બંધ, મજૂરી છૂટી
લોકડાઉન ફેલાયું
રોટલો પરાણે છટકી નાઠો.
ભૂખનું હુલ્લડ આવ્યું.
બચત બાપડી ગઈ વપરાઈ.
તૂટી તપેલી ખખડે.
ભાડા ખોલી ખાલી કરતાં આભલું માથે દદડે.
મુઠ્ઠી ધાન આ રાજ વહેંચતું
મહેનત ક્યારે મળશે?
કહે, કહે રે, ભીખની હાંડી ક્યાં લગ છીંકે ચડશે?
વરસ્યાં અનરાધાર કોરોના,
ઘાત તારી હઠધારી.
અસ્પૃશ્ય બીતાં કૈંક લોકને તેં દીધા બીવડાવી.
સ્પર્શ કરો નહીં, અસ્પૃશ્ય રહો,
કેવી વાત મનાવી.
હાથ ધૂઓ ને હથેળી મસળો, સાબુ લોને સાથે.
મોઢે મોસલા ઢાંકી રાખો
ફરી વળ્યા ફફડાટો.
ચરણ વિનાનો, વરણ વિનાનો
તું ડગ માંડે બલધારી.
પંછાયો ના દેખાયો ક્યાંયે
પણ બધે છે હાક તારી.
ભ્રમજાળ એવી ફેંકાઈ 
માનવ માનવ વચ્ચે જુદાઈ.
બાનમાં બંધક  વિશ્વ વલવલે,
આગળ કૂવો પાછળ ખાઈ.
હવાતિયાં જીવતરનો ઝંખે,
મોત કરે અંચી, અવળાઈ.
જે ગયું તે ભૂલી જવાનું,
સમય સમરમાં હાથાપાઈ.
માન્યું હવે હલ નથી તારો,
તારી રીતભાત ન પકડાઈ.
પણ કોરોનાસમય 
આજે સઘળું તું છે.
આડાઅવળા વહેરતાં
સૌના તનને પીસે.
સૌના મનને પીસે.
સૌના ધનને પીસે.
આખરે તારે માનવી પડશે
માનવની સરસાઈ.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Where?:Kisan Sosa

The mind is awake, where the eyes would go? Breaking the wall that protects,where would they run? Stuck to the nail of a question mark ,it struggles, The body, where would it go, leaving the body? Every city,village, the directions are closed,  Where would the moment, the time go         knocking the dreams,the thoughts? The mass, that suffers discrimination and indifference,faces the void, staring at the void, where would they go? This discouraged caravan of hunger,thirst and fatigue, The small feet walking on the long road,where would they go? At every step, eyes of compassion and love overflow, Will  get this life, begging, where would they go? કયાં? કિસન સોસા જાગી રહ્યું છે મન, નયન જાગીને જાય ક્યાં? રક્ષિત ભીંત ભાંગીને , ભાગીને જાય કયાં? પ્રશ્નાર્થના જ આંકડે એ છટપટી રહ્યું કે ખોળિયું ય ખોળિયું ત્યાગીને  જાય ક્યાં? હરેક શહેર ગામ દિશા બંધ ક્ષણ સમય ખ્વાબે ખયાલે દસ્તકો દાગીને જાય કયાં? વેઠી રહ્યાં સમૂહે વિષમતા વિડંબના સામે છે શૂન્ય, શૂ...
Post a Comment
Read more

The Anxious World and Mysterious Corona

The human race and the world Is without any solution In the face of Corona Pandemic. There are walls Between the houses.,invisible. Or in other words miles and miles of distance divides people Here and there, everywhere The universal question is discussed:  What has not been restricted by Corona? Travel by train, air, sea,even on feet, Meetings functions, condolence gatherings, Conferences,picnics, tours and trips, long drives and swimming, Exchanging pleasantries with neighbours,friends, relatives, Taking care of the ill, Hotel, motel,buffet, parties Malls, multiplexes,clubs, Schools, colleges, universities, Dialogues, discussions, symposiums, Post, speed post, courier. Only one thing remsins Unrestricted: Death death and death! And yet in the end One feels, the world is untouchabe, untouchable  and untouchable.! રમણ વાઘેલા. વ્યાકુળ વિશ્વ અને અકળ કોરોના સમગ્ર માનવજાત સહિત આખુંયે વિશ્વ આજે નીરૂપાય  કોરોના વાયરસની વૈશ્વિક મહામારી સમક્ષ ! પ્રત્યેક ઘર વચ્ચે ઊભી થ...
Post a Comment
Read more

The Blame: Atmaram Dodiya

On feet, Hungry and thirsty, It's impossible to reach The native place. such thoughts. Moreover, It was difficult  to wait Till hunger and thirst  Killed. In this lockdown On the tree branch Some workers  hanged themselves Freeing themselves  from the burden of life. Please do not blame it  On the pandemic. Pandemic had taken away Their livelihood, Not their lives. વાંક આત્મારામ ડોડિયા પગપાળા ભુખ્યા તરસ્યા નહીં પહોચાય વતન સુધી તેમ માનીને.... તે ઉપરાંત ભૂખ અને તરસ  મારી નાખે ત્યાં સુંધી મોતની રાહ જોવાનુ અઘરૂ હતું. ઝાડની ડાળીએ ફાંસલો બનાવીને લટકી ગયા છુટી ગયા ભારરૂપ બનેલા જીવનથી  કેટલાય શ્રમિકો આ તાળાબંધીમાં. મહામારીનો વાંક કાઢશો નહી સાહેબ મહામારીએ તો  રોજગારી છીનવી હતી જિંદગી નહીં.
Post a Comment
Read more