Criticism of God: Jayesh Jivi bahen Solanki

Bus,trains, airplanes,

Factories, malls,bazars,

Vegetables markets, junk bazars, kadiya naka and red light areas

Everything was standstill

In this Corona time.

And there was an order from the above

Human beings should not walk,

talk

or move around.

On the 13th day, Keshaji who earned his bread at kadiya naka killed himself.

Kanaiyalal on the day before, set fire to the machines on which he worked.

Sex workers' children chewed condom packets considering them as paneer tikka.

Seeing these scenes,

God took pity

and like Gandhiji observed fast

and donated the saved grain

In the Brahmin Street,

Not in a dalit basti.

That's why I tell,

Even if God exists

He is certainly not ours.

Since several eras,

He is theirs,

Of the ruling class.

ઈશ્વરની આલોચના

જયેશ જીવીબહેન સોલંકી

બસો, ટ્રેનો,પ્લેનો

કારખાના, મૉલ ,બજારો

શાકમાર્કેટ,ને ગુર્જરી બજારો

કડીયા નાકા, સેક્સની શેરીઓ

થયાં હતાં બધા પગ વિહીન

આ કોરોના કાળમાં.

ને આવ્યો ઉપરથી આદેશ

ચાલે નહીં, બોલે નહીં, હલનચલન ન

કરે માણસજાત.

કડીયાનાકે રોજી રળતા કેશાજીએ કર્યો આપઘાત તેરમા દાડે .

કારખાનામાં કામ કરતા કન્હૈયાલાલે

આગ ચાપીતી મશીનને આગલે દાડે .

પનીરતીક્કાભાત સમજતા

કોન્ડોમ ચાવી મરતા હતા

આખા દેશની સેક્સ વર્કરના છોકરા !!

આ દ્રશ્ય જોઈ

આવી ઈશ્વરને દયા

એણે કર્યા ગાધીજી જેમ ઉપવાસ

ને બચેલા ધાનને કર્યું દાન

પણ

ભૂદેવોની સોસાયટીઓમાં

દલિતોની ઝુંપડપટ્ટીમાં નહીં

એટલે જ હું કહું છું

કદાચ જો ઈશ્વર હોય તો પણ એ

આપણો તો નથી જ!!

એ યુગો યુગોથી એમનો છે

એ લોકોનો

શાસક વર્ગ નો!!

Comments

Where?:Kisan Sosa

The mind is awake, where the eyes would go? Breaking the wall that protects,where would they run? Stuck to the nail of a question mark ,it struggles, The body, where would it go, leaving the body? Every city,village, the directions are closed, Where would the moment, the time go knocking the dreams,the thoughts? The mass, that suffers discrimination and indifference,faces the void, staring at the void, where would they go? This discouraged caravan of hunger,thirst and fatigue, The small feet walking on the long road,where would they go? At every step, eyes of compassion and love overflow, Will get this life, begging, where would they go? કયાં? કિસન સોસા જાગી રહ્યું છે મન, નયન જાગીને જાય ક્યાં? રક્ષિત ભીંત ભાંગીને , ભાગીને જાય કયાં? પ્રશ્નાર્થના જ આંકડે એ છટપટી રહ્યું કે ખોળિયું ય ખોળિયું ત્યાગીને જાય ક્યાં? હરેક શહેર ગામ દિશા બંધ ક્ષણ સમય ખ્વાબે ખયાલે દસ્તકો દાગીને જાય કયાં? વેઠી રહ્યાં સમૂહે વિષમતા વિડંબના સામે છે શૂન્ય, શૂ...

The Anxious World and Mysterious Corona

The human race and the world Is without any solution In the face of Corona Pandemic. There are walls Between the houses.,invisible. Or in other words miles and miles of distance divides people Here and there, everywhere The universal question is discussed: What has not been restricted by Corona? Travel by train, air, sea,even on feet, Meetings functions, condolence gatherings, Conferences,picnics, tours and trips, long drives and swimming, Exchanging pleasantries with neighbours,friends, relatives, Taking care of the ill, Hotel, motel,buffet, parties Malls, multiplexes,clubs, Schools, colleges, universities, Dialogues, discussions, symposiums, Post, speed post, courier. Only one thing remsins Unrestricted: Death death and death! And yet in the end One feels, the world is untouchabe, untouchable and untouchable.! રમણ વાઘેલા. વ્યાકુળ વિશ્વ અને અકળ કોરોના સમગ્ર માનવજાત સહિત આખુંયે વિશ્વ આજે નીરૂપાય કોરોના વાયરસની વૈશ્વિક મહામારી સમક્ષ ! પ્રત્યેક ઘર વચ્ચે ઊભી થ...

The Blame: Atmaram Dodiya

On feet, Hungry and thirsty, It's impossible to reach The native place. such thoughts. Moreover, It was difficult to wait Till hunger and thirst Killed. In this lockdown On the tree branch Some workers hanged themselves Freeing themselves from the burden of life. Please do not blame it On the pandemic. Pandemic had taken away Their livelihood, Not their lives. વાંક આત્મારામ ડોડિયા પગપાળા ભુખ્યા તરસ્યા નહીં પહોચાય વતન સુધી તેમ માનીને.... તે ઉપરાંત ભૂખ અને તરસ મારી નાખે ત્યાં સુંધી મોતની રાહ જોવાનુ અઘરૂ હતું. ઝાડની ડાળીએ ફાંસલો બનાવીને લટકી ગયા છુટી ગયા ભારરૂપ બનેલા જીવનથી કેટલાય શ્રમિકો આ તાળાબંધીમાં. મહામારીનો વાંક કાઢશો નહી સાહેબ મહામારીએ તો રોજગારી છીનવી હતી જિંદગી નહીં.

CoronaTime

Search This Blog