Thank You,Corona: Pravesh Gadhvi

Thank you corona.

Science will defeat

Corona

We are confident.

But we need to thank corona, too.

The doors of temple mosque church

Shut

And

The cacophony

Of aarti, azan, and bell

Stopped.

Khilafat, Ramrajya

Shouts not heard.

It stopped

The tyrrany of

Preachings by

Sadhus, saints, clerics and bishops.

It halted wars,

The howls of nuclear arms

Ceased and

The dreams of being world power

Disappeared.

It taught us to live

Without God.

It taught us

To depend on science.

Thank you, Corona.

કોરોનાનો આભાર

પ્રવીણ ગઢવી

કોરોનાનો પરાજય

કરશે અવશ્ય વિજ્ઞાન.

વિશ્વાસ અમને.

કિન્તુ

કોરોનાનોય માનવો પડે આભાર

મંદિર મસ્જિદ ચર્ચ દ્વાર

અટકયાં

આરતી બાંગ ઘંટારવના ઘોંઘાટ

એણે કરવી બંધ

ખિલાફત રામરાજ્યની બુમરાણ.

એણે અટકાવી દીધો

સાધુસંતો મૌલવી પાદરીઓનાં

ભાષણોનો ત્રાસ!

એણે અટકાવી દીધાં યુદ્ધ.

ઘૂરકિયાં કરતાં અણુશસ્ત્રો થયાં

મિસાઈલોના સૂસવાટા થયા શાન્ત.

ઉડાડી દીધાં મહાસત્તા થવાનાં સ્વપ્ન.

એણે શીખવાડ્યું જીવવું

ભગવાન વગર!

એણે શીખવાડ્યું

લેવા વિજ્ઞાનનો આધાર.

કોરોનાનો આભાર!

Comments

Invitation from another planet

On a planet Named sun, My lover has sown bajari, She single handedly ploughed the land, sown the seeds, watered it and weeded it. She has now invited me From the seventh sky, to reap the crop On a condition that Whatever mother of pearls I reap Will be my own. And I am hungry For so many days In the Corona times. Should I go to reap the crop? પરગ્રહી પ્રેમિકાનું નિમંત્રણ જયેશ જીવીબહેન સોલંકી સુર્ય નામના ગ્રહ પર વાવી છે બાજરી મારી પ્રેમિકાએ ખેડ્યું, વાવ્યું, પાણી પાયું,નીદ્યુ એણે એકલ હાથ પૂળા લણવા મને મોકલ્યું છે નોતરું છેક સાતમા આસમાનેથી! ને મુકી છે શરત જેટલા પૂળા લણે તું એટલાં બાજરીયાં તારા બાપનાં. ને હું ભુખ્યો છું આ કોરોના કાળમાં કેટલાય દિવસોથી . શું હું જતો રહું? પૂળા લણવા?!!!

Where?:Kisan Sosa

The mind is awake, where the eyes would go? Breaking the wall that protects,where would they run? Stuck to the nail of a question mark ,it struggles, The body, where would it go, leaving the body? Every city,village, the directions are closed, Where would the moment, the time go knocking the dreams,the thoughts? The mass, that suffers discrimination and indifference,faces the void, staring at the void, where would they go? This discouraged caravan of hunger,thirst and fatigue, The small feet walking on the long road,where would they go? At every step, eyes of compassion and love overflow, Will get this life, begging, where would they go? કયાં? કિસન સોસા જાગી રહ્યું છે મન, નયન જાગીને જાય ક્યાં? રક્ષિત ભીંત ભાંગીને , ભાગીને જાય કયાં? પ્રશ્નાર્થના જ આંકડે એ છટપટી રહ્યું કે ખોળિયું ય ખોળિયું ત્યાગીને જાય ક્યાં? હરેક શહેર ગામ દિશા બંધ ક્ષણ સમય ખ્વાબે ખયાલે દસ્તકો દાગીને જાય કયાં? વેઠી રહ્યાં સમૂહે વિષમતા વિડંબના સામે છે શૂન્ય, શૂ...

Doggy Nature

Starved for so many days The belly stuck so that It is as if the belly and back Touch each other. The breathing is laboured Speech made him breathless. He walked with trembling feet And the eyes see blurred. He wanders for a crumb of a bread, Begs, leaving aside self pride. Weeping with tears of blood He welcomes death itself. He saw a puddle of milk spilt, Dogs licking. At the height of hunger He came on all his fours, Licked the milk and quenched his hunger. The dog community observed solidarity with him, No barking and no biting Proved their honor as community of dogs. Thanking then he walked on the way to home. He saw a big queue. They were distributing the relief kits near he went and asked, 'May I too, get some?' 'No, not if your name is not in the list. Go away , quick, go away.' He laughed loudly and left Saluting them, Their being doggy ...

CoronaTime

Search This Blog