Skip to main content

Verses on Corona Going: Dr.Swapnil Keshavlal Mehta


 
1.
The matter is serious, o fool, get some knowledge.
If you get food when you are hungry, methinks, Corona is gone.

2.
Like this you cough, you'll die.
If the factory reopens and you get some money, methinks ,Corona is gone.

3.
You are moving around hiding your face, not much certain.
Once this mask is gone, methinks,Corona is gone.

4.
Chant vaccine, vaccine,and once again cough loudly,
Thus would persist, our hope for life.

5.
The death rate is on decline, the recovery rate on rise, Covid is getting friendly, that's a fixed match.

6.
The economy is utterly broken, only Rama is the protector,
Everyone keeps his bag safe, you too take care of yourself.

7. 
Seven speeches he delivered, the faquir of this country,each one has his own sorrow,each one his own pain.

કોરોના જવાના લક્ષણો દશાર્વતા દુહા
ડૉ.સ્વપ્નિલ કેશવલાલ મહેતા

1
બાત બડી ગંભીર હે   મુરખ  લે લે થોડા જ્ઞાન
ભુખ લગતે હી ખાનો મિલે તો ગયો કોરોના જાન.

2.
ઐસૈ ખાંસતે મર જોઓગે, કછુના આયેગા હાથ
ફેક્ટરી ખુલે ઓર લછમી આયે, તો ભાગો કોરોના જાન

3.
મુહ છિપાકે ફિર રિયો, કછુ ના જમ રહી  બાંત
મુંહ સે કપડો છુટ ગયો, તો ગયો કોરોના જાન

4.
વેકસિન વેકસિન બોલ કે, જોરસે એક બાંર ખાંસ
ઐસૈ હી તો બની રહેગી, અપને જીવન કી આંસ
                   
5.
મૃત્યુરેટ ધટ રિયો.   બઢ  રિયો રિકવરી રેટ
કોવિડ હમરાં સખા ભયે, સબ કિયો હે સેટ
                  
6.
કમર તુટી અરથ તંત્ર કી, અબ રામ હી તો રખેવાલ
સબ ઝોલા સમાલતે    અબ  તુ ભી તેરા સંમાલ
               
7.
સાત ભાષન કરે ગયે હમરે નેશન કે ફકિર
અપના અપના દુખવા, અપની અપની પીર(વેદના)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Where?:Kisan Sosa

The mind is awake, where the eyes would go? Breaking the wall that protects,where would they run? Stuck to the nail of a question mark ,it struggles, The body, where would it go, leaving the body? Every city,village, the directions are closed,  Where would the moment, the time go         knocking the dreams,the thoughts? The mass, that suffers discrimination and indifference,faces the void, staring at the void, where would they go? This discouraged caravan of hunger,thirst and fatigue, The small feet walking on the long road,where would they go? At every step, eyes of compassion and love overflow, Will  get this life, begging, where would they go? કયાં? કિસન સોસા જાગી રહ્યું છે મન, નયન જાગીને જાય ક્યાં? રક્ષિત ભીંત ભાંગીને , ભાગીને જાય કયાં? પ્રશ્નાર્થના જ આંકડે એ છટપટી રહ્યું કે ખોળિયું ય ખોળિયું ત્યાગીને  જાય ક્યાં? હરેક શહેર ગામ દિશા બંધ ક્ષણ સમય ખ્વાબે ખયાલે દસ્તકો દાગીને જાય કયાં? વેઠી રહ્યાં સમૂહે વિષમતા વિડંબના સામે છે શૂન્ય, શૂ...
Post a Comment
Read more

The Anxious World and Mysterious Corona

The human race and the world Is without any solution In the face of Corona Pandemic. There are walls Between the houses.,invisible. Or in other words miles and miles of distance divides people Here and there, everywhere The universal question is discussed:  What has not been restricted by Corona? Travel by train, air, sea,even on feet, Meetings functions, condolence gatherings, Conferences,picnics, tours and trips, long drives and swimming, Exchanging pleasantries with neighbours,friends, relatives, Taking care of the ill, Hotel, motel,buffet, parties Malls, multiplexes,clubs, Schools, colleges, universities, Dialogues, discussions, symposiums, Post, speed post, courier. Only one thing remsins Unrestricted: Death death and death! And yet in the end One feels, the world is untouchabe, untouchable  and untouchable.! રમણ વાઘેલા. વ્યાકુળ વિશ્વ અને અકળ કોરોના સમગ્ર માનવજાત સહિત આખુંયે વિશ્વ આજે નીરૂપાય  કોરોના વાયરસની વૈશ્વિક મહામારી સમક્ષ ! પ્રત્યેક ઘર વચ્ચે ઊભી થ...
Post a Comment
Read more

The Blame: Atmaram Dodiya

On feet, Hungry and thirsty, It's impossible to reach The native place. such thoughts. Moreover, It was difficult  to wait Till hunger and thirst  Killed. In this lockdown On the tree branch Some workers  hanged themselves Freeing themselves  from the burden of life. Please do not blame it  On the pandemic. Pandemic had taken away Their livelihood, Not their lives. વાંક આત્મારામ ડોડિયા પગપાળા ભુખ્યા તરસ્યા નહીં પહોચાય વતન સુધી તેમ માનીને.... તે ઉપરાંત ભૂખ અને તરસ  મારી નાખે ત્યાં સુંધી મોતની રાહ જોવાનુ અઘરૂ હતું. ઝાડની ડાળીએ ફાંસલો બનાવીને લટકી ગયા છુટી ગયા ભારરૂપ બનેલા જીવનથી  કેટલાય શ્રમિકો આ તાળાબંધીમાં. મહામારીનો વાંક કાઢશો નહી સાહેબ મહામારીએ તો  રોજગારી છીનવી હતી જિંદગી નહીં.
Post a Comment
Read more