કોરોના પ્રેમસંક્રમણ

In the Corona times

Without any salary

Millions of workers

set out on their feet

to their native homes.

Some of them before

Their death were not chanting

Name of Rama ,

They were blabbering

Bread, clothes ,house.

If you lick honey,

It barely tastes sweet.

The respect only that much.

All the cities of the world has exiled them,

As Hidus exiled Muslims to Pakistan and

Drove away Hindus to Hindustan.

Corona crosses all barriers.

It spreads like

The birds

The wind

The rivers and the seas

It breaks all the borders of the nations

And spreads like the sky.

Now there is a single solution.

Human beings too

The wind

The Birds

And the rivers

Cross the borders

And learn to love

Human beings.

કોરોનાનું પ્રેમસંક્રમણ

જયેશ જીવીબહેન સોલંકી

કોરાના કાળમાં

વગર પગારે

ઘર ગામ ભણી ચાલી નિકળેલા

લાખો મજુરો માથી કેટલાક મજુર

હે રામ ! હે રામ ! હે રામ નહીં

મરતાં પહેલાં બબડતાં હતાં

રોટી, કપડાં ,મકાન .

મધ ચાટવાથી

મ્હોં મીઠું થાય એટલું જ માન સમ્માન!!

છતાં

પણ દુનિયાના દરેક શહેરે હવે

કાઢી મુક્યાં એમને એ રીતે

જેમ હિન્દુઓએ કાઢી મુકેલાં

મુસલમાન ભારતીયો ને

પાકિસ્તાન.

જેમ

પાકિસ્તાનીઓએ કાઢી મુકેલાં

હિન્દુઓને હિન્દુસ્તાન.

કોરોના ને નથી નડતી સરહદો

એ તો પંખીઓની જેમ

પવન જેમ

નદીઓ , સાગરની જેમ

રાષ્ટ્રીય સરહદો તોડી ને

ફેલાય છે આકાશ ની જેમ!!

હવે એકજ રસ્તો છે

મનુષ્ય પણ

પવનની જેમ

પંખીઓની જેમ

અને નદીઓની જેમ

સરહદો ઓળંગી મનુષ્યને

પ્રેમ કરતાં શીખે!!!

Comments

Invitation from another planet

On a planet Named sun, My lover has sown bajari, She single handedly ploughed the land, sown the seeds, watered it and weeded it. She has now invited me From the seventh sky, to reap the crop On a condition that Whatever mother of pearls I reap Will be my own. And I am hungry For so many days In the Corona times. Should I go to reap the crop? પરગ્રહી પ્રેમિકાનું નિમંત્રણ જયેશ જીવીબહેન સોલંકી સુર્ય નામના ગ્રહ પર વાવી છે બાજરી મારી પ્રેમિકાએ ખેડ્યું, વાવ્યું, પાણી પાયું,નીદ્યુ એણે એકલ હાથ પૂળા લણવા મને મોકલ્યું છે નોતરું છેક સાતમા આસમાનેથી! ને મુકી છે શરત જેટલા પૂળા લણે તું એટલાં બાજરીયાં તારા બાપનાં. ને હું ભુખ્યો છું આ કોરોના કાળમાં કેટલાય દિવસોથી . શું હું જતો રહું? પૂળા લણવા?!!!

The Anxious World and Mysterious Corona

The human race and the world Is without any solution In the face of Corona Pandemic. There are walls Between the houses.,invisible. Or in other words miles and miles of distance divides people Here and there, everywhere The universal question is discussed: What has not been restricted by Corona? Travel by train, air, sea,even on feet, Meetings functions, condolence gatherings, Conferences,picnics, tours and trips, long drives and swimming, Exchanging pleasantries with neighbours,friends, relatives, Taking care of the ill, Hotel, motel,buffet, parties Malls, multiplexes,clubs, Schools, colleges, universities, Dialogues, discussions, symposiums, Post, speed post, courier. Only one thing remsins Unrestricted: Death death and death! And yet in the end One feels, the world is untouchabe, untouchable and untouchable.! રમણ વાઘેલા. વ્યાકુળ વિશ્વ અને અકળ કોરોના સમગ્ર માનવજાત સહિત આખુંયે વિશ્વ આજે નીરૂપાય કોરોના વાયરસની વૈશ્વિક મહામારી સમક્ષ ! પ્રત્યેક ઘર વચ્ચે ઊભી થ...

Doggy Nature

Starved for so many days The belly stuck so that It is as if the belly and back Touch each other. The breathing is laboured Speech made him breathless. He walked with trembling feet And the eyes see blurred. He wanders for a crumb of a bread, Begs, leaving aside self pride. Weeping with tears of blood He welcomes death itself. He saw a puddle of milk spilt, Dogs licking. At the height of hunger He came on all his fours, Licked the milk and quenched his hunger. The dog community observed solidarity with him, No barking and no biting Proved their honor as community of dogs. Thanking then he walked on the way to home. He saw a big queue. They were distributing the relief kits near he went and asked, 'May I too, get some?' 'No, not if your name is not in the list. Go away , quick, go away.' He laughed loudly and left Saluting them, Their being doggy ...

CoronaTime

Search This Blog